GÖNLÜM / Orhan Seyfi ORHON

Benim gönlüm bir kelebek

Dolaşıyor çiçek çiçek.

Tükenecek ömrü böyle

Çırpınarak, titreyerek

Ne şerefli bir adı var,

Ne bir büyük maksadı var.

Her gün biraz zedelenen

İki ipek kanadı var!

Sabırlıdır, gözü toktur,

Zavallının derdi çoktur.

Yorulunca konacağı

Bir yuvası bile yoktur.

Her şey ona karşı durur:

Güneş yakar, kış dondurur.

Bazı tutar kanadından

Bir fırtına yere vurur.

Benim gönlüm bir kelebek

Dolaşıyor titreyerek.

Zavallının bir baharlık

Ömrü böyle tükenecek!

DAĞLAR / ERDEM BAYAZIT

Burçlarında ceylân taşıyan yücelere ey

Ayın hüzün saati gözlerinden
Kuytu yerlerine sümbüller dökülen
Nergisler açan eteklerinde
Göklerden muştular indiren güvercinleriyle
Dorukları bembeyaz yaşmaklarıyla
Güneşe uzanan ağaçlarıyla
Zamanı hiç geçmeyecekmiş gibi donduran
Ey bir yanıyla derin sulara dayanan
Ey dağlar nerdesiniz ey.

Kim bizi senden koparan
Hangi ses çağıran bulvarlara
Dengemizi bozan intihar vitrini bulvarlara

SULTAN / CAHİT ZARİFOĞLU

Seçkin

Bir kimse değilim

İsmimin baş harfleri acz tutuyor

Bağışlamanı dilerim

Sana zorsa bırak yanayım

Kolaysa esirgeme

Hayat bir boş rüyaymış

Geçen ibadetler özürlü

Eski günahlar dipdiri

Seçkin bir kimse değilim

İsmimin baş harflerinde kimliğim

Bağışlanmamı dilerim

Sana zorsa bırak yanayım

Kolaysa esirgeme

Hayat boş geçti

Geri kalan korkulu

Her adımım dolu olsa

İşe yaramaz katında

Biliyorum

Bağışlanmamı dil

HE / ASAF HALET ÇELEBİ

vurma kazmayı 

                        ferhâaad


he'nin iki gözü iki çeşme
                                 âaahhh


dağın içinde ne var ki
güm güm öter
ya senin içinde ne var
                              ferhâd


ejderha bakışlı he'nin
iki gözü iki çeşme
ve ayaklar altında yamyassı


kasrında şirin de böyle ağlıyor
                                          ferhâaad

TAŞ GAZELİ / OSMAN SARI

I.
Taş taş değil bağrındır taş senin
Nereni nasıl yaksın söyle bu ateş senin

Bir katılıktır dinamit söker mi yürekleri
Başın bir kez bu kalbe çarpmasın ey taş senin

Kazmayı kayalara değil kalplere vur ey
Ferhat niçindir kırdığın bunca taş senin

Anne seninle bağrın döğer gider mi acı
Hanidir Ferhad'dan aldığın ders taş senin

Sen de mi taşla bir oldun ey sevgili
İşitmez oldun beni kalbin taştan taş senin

Ölüm sendendir bana nedir taşlamak beni
Bana güldür çiçektir attığın her taş senin

Gözünü dikme taşa işte parça parçadır
Şimşektir bir bakışın dayanır mı taş senin

Deprem değildir dağı ve beni sarsan
Bir bakışındır komaz taş üstünde taş senin

Niçin çıktın dağlara evren çöl oldu leyla
Topuğun öpmek için toz oldu dağ taş senin

II.
Taş taş değil bağrındır taş senin
Nereni nasıl yaksın söyle bu ateş senin

Ülkendir taş ve beton bu yanlışkent
Her gün bir yanın biraz daha taş senin

Taş alanlarıdır taş insanları taşır bir
Nereye gelsen ey aşk karşında bu taş senin

Uygarlığı taşla taşımak çağlar üzre
Kolların bu denli güçlü müdür taş senin

Bir taş devridir ama bağışla beni
Niçin bunca geldim üstüne ey taş senin

Bir İbrahim bıçağı ikiye biçer taşı
Sevgili nasıl kırdı kutlu dişin taş senin

Ölüm bir kasırgadır çevirir seni beni
Nedir kucağında kocaman bu taş senin

III.
Bir bir yürürlükten kaldırılıp çürümüş devrimleri
En gürbüz bir devrimi dikmek yerine taş senin

Nereye koysam seni söyle ey yüreğim
Bir gün beni ele verir bu güçlü atış senin

VARSA YOKSA / ÖMER LÜTFİ METE

Güzel dolu, âlem dolu

Havva dolu, Âdem dolu

Her yer dolu, her dem dolu

Boşluk senin yüreğinde

Sen bir bakımlı saraydın

Nicedir bakmaktan caydın

Gündüz aydın, gece aydın

Loşluk senin yüreğinde

Yazıyla örülü çevren,

Okumayı bir denesen;

Şen fıkradır koca evren;

Başlık senin yüreğinde

Biraz tüyce, biraz külçe

Ayağını sürçe sürçe

Uçacaksın küçük serçe

Kuşluk senin yüreğinde

Uçar gider gam kasvet

Aşk ile bir kere seyret

Enginden gelecek davet

Hoşluk senin yüreğinde

ARKADAŞ DÖKÜMÜ / BEDRİ RAHMİ EYÜBOĞLU

Evvela dişlerimiz döküldü

Sonra saçlarımız

Arkasından birer birer arkadaşlarımız

Şu canım dünyanın orta yerinde

Yalnız başına, yapayalnız

Kırılmış kolumuz, kanadımız

Tatlı canımızdan usanmışız

Bir şüphedir sarmış yüreğimizi

Ya kendini aldatıyor demişiz ya bizi

Bir şüphedir demir atmış ciğerimize

Pamuk ipliği ile bağlamışlar bizi

Düğüm üstüne düğüm şöyle dursun

Bir çalım bir kurum hepimizde

Nereden inceyse oradan kopsun

Bu canım dünyanın orta yerinde

Hayvanlar kadar bağlanamamışız birbirimize

Yalan mı? Gözünü sevdiğim karıncalar

İşte: Hamsiler sürü sürü,

Arılar bölük bölük geçer,

Leylekler tabur tabur

Ya bizler? Eşref-i mahlukat!..

Boğazımıza kadar kendi murdar karanlığımıza gömülmüşüz.

Bizler bölük bölük, bizler tabur tabur

Bizler sürü sepet

Yalnız birbirimizi öldürmüşüz...